Giewont jest najbardziej rozpoznawalnym szczytem w Tatrach. Stanowi także wizytówkę Zakopanego. Giewont jest najwyższą górą w Tatrach Zachodnich, która znajduje się w całości na terenie Polski. Masyw górski składa się z trzech części: Wielkiego Giewontu (1895 m n.p.m.), Małego Giewontu (1728 m n.p.m.) i Długiego Giewontu (1867 m n.p.m.).
Giewont znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego, między dolinami: Bystrej, Kondratową, Małej Łąki i Strążyską. Od północnej strony Giewont jest stromy i niebezpieczny, od południowej zbocza są łagodniejsze.
Na Wielkim Giewoncie znajduje się 15-metrowy żelazny krzyż. Jest to bardzo niebezpieczne miejsce w czasie burzy. Od piorunów zginęło tu wiele osób. Giewont przypomina swoim wyglądem postać śpiącego rycerza. Według legendy rycerze śpią pod Tatrami i obudzą się, gdy Polska znajdzie się w niebezpieczeństwie. To miejsce, gdzie śpią to właśnie Giewont.
W ścianach Giewontu znajduje się wiele jaskiń m.in. Jaskinia Juhaska, Kozia Grota, Dziura w Szczerbie, Dziura nad Doliną Strążyską.
Na szczyt Giewontu można dojść trzema popularnymi szlakami: niebieskim z Kuźnic przez Kalatówki, Dolinę Kondratową, Kondracką Przełęcz; czerwonym z Doliny Strążyskiej przez Przełęcz w Grzybowcu, Wyżnią Kondracką Przełęcz; żółtym z Gronika przez Dolinę Małej Łąki na Kondracką Przełęcz. Ostatni odcinek szlaku jest ubezpieczony łańcuchami. Obowiązuje tam ruch jednostronny. Dojście na Giewont jest szczególne zatłoczone latem. Każdy turysta chce zdobyć symbol Zakopanego. Ci, którzy wykazują się mniejszą kondycją i sprawnością fizyczną wybierają noclegi w kwaterach prywatnych, pensjonatach czy hotelach, z okien których widać Giewont. Zjeść śniadanie, mając podgląd na śpiącego rycerza jest częstym kryterium, którym kierują się turyści przy wyborze miejsc noclegowych.